ως υποσημειώσεις στους κάθε κινδύνους που διατρέχουμε στις μέρες τούτες.... με αυτούς τους αλαφροΐσκιωτους που ισοπεδώνουν τα πάντα...

σολωμος
.............................."Άνθρωποι και Φύση πάνω από τα κέρδη"

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΣ

 21ος ΑΙΩΝΑΣ / ΘΕΩΡΙΑ /ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ / Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΣ


Η πρόκληση εξάρτησης και εθισμού, αποτελεί τον καλύτερο τρόπο ώστε να οδηγήσεις κάποιον στην πίστη του ψεύτικου, στην τυφλή υποταγή σε μια αυταπάτη. Η αυταπάτη του καταναλωτισμού δεν είναι απλώς μια εσφαλμένη πίστη, αλλά μια εσφαλμένη πίστη που βασίζεται στην επιθυμία. Η ιδέα ήταν σχετικά απλή. Εάν οι άνθρωποι ήταν εξαρτημένοι από τα προϊόντα των εργοστασίων, ήταν λιγότερο πιθανό να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια τους για τις συνθήκες εργασίας σε αυτά τα εργοστάσια, ή να αναρωτηθούν για τη ζωή των ανθρώπων που δουλεύουν στο εργοστάσιο, και ακόμη περισσότερο να αμφισβητήσουν την ίδια τη φύση της εργασίας. Όπως λέει ο Stuart Ewen(1), ο καταναλωτισμός, “η μαζική συμμετοχή στις αξίες της αγοράς που απευθύνεται στις μάζες, δεν ήταν μια φυσική ιστορική ανάπτυξη αλλά μια επιθετική διαδικασία εταιρικής επιβίωσης”. Η πλαστή ευμάρεια που επιτεύχθηκε μέσω της κατανάλωσης, η περικύκλωση της κοινωνικής ζωής από το θέαμα, κατάφεραν να αποσπάσουν την προσοχή από τη δυσαρέσκεια που προκαλεί η εργασία. “Αυτοί που δεν μπορούν να αλλάξουν τη ζωή ή το επάγγελμά τους, μπορούν να ανακουφιστούν ακόμη και από ένα καινούργιο φόρεμα”, υποστήριξε η Helen Woodward.
Έτσι, οι ανθρώπινες κοινωνίες κατρακύλησαν από το είναι (η προσωπικότητα, η καλλιέργεια του πνεύματος κτλ) στο έχειν, και τελικά διολίσθησαν στο φαίνεσθαι (το βασικό χαρακτηριστικό ενός κόσμου του θεάματος). Η ανθρώπινη ταυτότητα, λοιπόν, δεν καθορίζεται πια από το τι είναι ο κάθε άνθρωπος, από το τι κάνει, αλλά ούτε καν από το τι έχει. Διαμορφώνεται από το τι παρουσιάζει πως είναι και έχει. Η ευτυχία (ένας όρος που χρησιμοποιείται σήμερα κατά κόρον από συντηρητικούς, όπως ο David Cameron) έχει μετατραπεί σε ποσοτικό δείκτη, που εξαρτάται από τα εμπορεύματα που δύναται κάποιος να ιδιοποιηθεί και το κοινωνικό στάτους που η παρουσίαση τους στους άλλους προσδίδει. Σε μια κοινωνία ανωνυμίας και ξένωσης, η εμφάνιση είναι σημαντική και η κοινωνική θέση,που επιτυγχάνεται μέσω του επαγγέλματος, μπορεί να προβληθεί στους ξένους μέσω της κατανάλωσης, διαδικασία που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε εμπορευματοποίηση του εαυτού. Ένας εαυτός-προϊόν που περιγράφεται μέσα σε μια κόλλα χαρτί, που λέμε βιογραφικό, αυτοδιαφημίζεται μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και σφραγίζεται σαν ντόπιο κρέας λίγο μετά τη γέννηση του, με μια θρησκευτική ιεροτελεστία.
Η ίδια η πολιτική γίνεται marketing, και οι υποψήφιοι πολιτικοί διαφημίζονται σαν προϊόντα μαζικής κατανάλωσης. «Δεν είναι δουλειά των καταναλωτών να γνωρίζουν τι θέλουν», έλεγε ο ιδρυτής της Apple, Steve Jobs. Μεταφέροντας την παραπάνω φράση στην πολιτική σφαίρα, δεν είναι δουλειά των πολιτών να ασχολούνται με την πολιτική, να γνωρίζουν τι θέλουν, πράγμα που ισχυρίστηκε και ο Άγγλος φιλόσοφος Thomas Hobbes περίπου 400 χρόνια πριν, πως ο άνθρωπος δηλαδή είναι ανίκανος να αυτο-κυβερνηθεί λόγω του ότι η φυσική του κατάσταση (state of nature) χαρακτηρίζεται από την απληστία της κυριαρχίας. Έτσι, ως μοναδική λύση για την αποφυγή εμφυλίων πολέμων και καταστροφών, ο Hobbes προτείνει ένα κοινωνικό συμβόλαιο, δηλαδή, ένα είδος «συμφωνίας» μεταξύ ατόμων (των εξουσιαζόμενων) και μιας κεντρικής κυβέρνησης (Sovereign), η οποία θα ελέγχει την εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, και μέσα από μεθόδους εξαναγκασμού θα αποτρέπει οποιον(οποια)δήποτε να αναμειχθεί με την πολιτική δράση, εγκλωβίζοντας τον/την, έτσι στην ιδιωτική σφαίρα. Αντιθέτως, η Hannah Arendt, έχοντας βασίσει σχεδόν ολόκληρη τη διανοητική της δουλειά στην Αριστοτελική φιλοσοφία (ο άνθρωπος είναι ζώο πολιτικό), θεωρεί ότι η δημόσια (δηλαδή η πολιτική) σφαίρα είναι η μόνη όπου το άτομο μπορεί να κερδίσει πραγματικά την ελευθερία του (3).
Ο ορισμός του Αριστοτέλη για τον πολίτη ήταν ο εξής: «Ποιος είναι πολίτης; Πολίτης είναι ο ικανός να κυβερνήσει και να κυβερνηθεί». Στην Ελλάδα, υπάρχουν δέκα εκατομμύρια πολίτες. Γιατί όλοι αυτοί δεν είναι ικανοί να κυβερνήσουν; Διότι όλη η πολιτική ζωή στοχεύει ακριβώς στο να μη μαθαίνουν οι πολίτες πώς να κυβερνούν και, τελικά, να εμπιστεύονται στους “ειδικούς” το έργο της διακυβέρνησης. Υπάρχει δηλαδή μια αντι-πολιτική εκπαίδευση, ανάλογη με την εκπαίδευση για τον άκρατο ατομικισμό, που οδηγεί στον καταναλωτισμό. Ενώ οι άνθρωποι έπρεπε να αναλαμβάνουν όλων των ειδών τις πολιτικές ευθύνες και να παίρνουν ανάλογες πρωτοβουλίες, τελικά, εθίζονται στο να ακολουθούν και να ψηφίζουν τις πολιτικές επιλογές που άλλοι τους παρουσιάζουν έτοιμες, ακριβώς έτσι όπως δεν αποφασίζουν για το τι αγαθά θέλουν να παράγουν, πώς να τα παράγουν και με ποιό τρόπο να τα διανείμουν, αλλά αφήνουν άλλους ν’ αποφασίζουν γι’ αυτούς.
Το τέλος της κατανάλωσης
Σ’ έναν κόσμο βαθιά θεαματιστικό, δεν είναι η κοινωνία που θεσπίζει τις πτυχές του θεάματος, ούτε όμως μια κλειστή ομάδα κερδοσκόπων, όπως θα λέγαν υποστηρικτές της συνωμοσιολογίας. Είναι η ίδια η λογική του συνεχούς κέρδους που οδηγεί τους θεσμούς, τις αξίες, την ίδια την κοινωνία προς την κατεύθυνση εκείνη που θα εξυπηρετήσει την όλο και μεγαλύτερη παραγωγή, σε συνδυασμό με την όλο και μεγαλύτερη κατανάλωση. Ακριβώς αυτή η φούσκα της κατανάλωσης, μέσω των λειτουργιών του χρηματοπιστωτικού συστήματος (δάνεια, πιστωτικές κάρτες κτλ) οδήγησε στη σημερινή οικονομική “κρίση”. Αφού ο καταναλωτής φούσκωσε με πληθώρα καταναλωτικών επιθυμιών, αφού η λίστα των προϊόντων που θα τον έκανε “ευτυχισμένο” διογκώθηκε, έγινε ξαφνικά αντιληπτό πως οι τεχνητές αυτές ανάγκες δεν ήταν δυνατό να εξυπηρετηθούν μέσω του τραπεζικού συστήματος. Έτσι, η ανάπτυξη των πλαστικών σκουπιδιών, μια ανάπτυξη που δεν νοιάζεται για τίποτε άλλο, παρά μόνο για τον εαυτό της, ρίχνει τους τίτλους τέλους, τουλάχιστον για το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου.
Η οικονομική ανάπτυξη απελευθέρωσε τις κοινωνίες απ’ τη φυσική πίεση, που απαιτούσε τον άμεσο αγώνα τους για επιβίωση, αλλά μ’ αυτόν τον τρόπο τις υπέταξε στον απελευθερωτή τους.
Η οικονομία μεταμόρφωσε τον κόσμο, αλλά τον μεταμόρφωσε μονάχα σε κόσμο της οικονομίας. Η αφθονία των εμπορευμάτων, δηλαδή της εμπορευματικής σχέσης, δεν μπορεί να είναι τίποτε περισσότερο από την επαυξημένη επιβίωση, που δεν έχει σταματήσει να εμπεριέχει τη στέρηση. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι η εξής αντίφαση: ενώ η αυτοματοποίηση και η εξέλιξη της τεχνολογίας θα μπορούσε να εξαλείψει την εργασία, ή τουλάχιστον να την περιορίσει σε μεγάλο βαθμό, στην πραγματικότητα δημιούργησε ένα νέο τομέα εργασίας, τον τριτογενή (υπηρεσίες),μετατρέποντας παράλληλα τον ελάχιστα αυξημένο “ελεύθερο χρόνο”, σε ένα κίνητρο για εργασία (καθώς η απόλαυση του ελεύθερου χρόνου προϋποθέτει και πάλι καταναλωτικά αγαθά…).
“Το φαντασιακό της εποχής μας είναι το φαντασιακό της απεριόριστης επέκτασης και της συσσώρευσης άχρηστων πραγμάτων… Δηλαδή; Δηλαδή, μια τηλεόραση σε κάθε δωμάτιο, ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής σε κάθε δωμάτιο και ούτω καθεξής. Σ’ αυτό το φαντασιακό στηρίζεται το σύστημα. Και είναι αυτό ακριβώς που πρέπει να καταστραφεί”, λέει ο Κορνήλιος Καστοριάδης (2). Τη στιγμή που αντιλαμβάνεται η κοινωνία πως έχει καταλήξει να εξαρτάται απ’ την οικονομία, συνειδητοποιούμε πως ισχύει ακριβώς το αντίστροφο. Σήμερα, η κοινωνία και η οικονομία βρίσκονται αντίπαλοι σε μια μάχη κυριαρχίας. Οι κοινωνίες όλου του κόσμου έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σ’ ένα πραγματικό δίλημμα, ή στην ψευδοχρήση της ζωής μέσω του εμπορεύματος ή στην πραγματική ζωή. Η πολυσυζητημένη κρίση, δεν έχει οικονομική λύση, αλλά κοινωνική, και αυτήν καλούμαστε να δώσουμε σαν κοινωνία του κόσμου, σαν λαός που έχει χρέος να συγκροτήσει μια ουσιαστικά πολιτική κοινωνία.
Σημειώσεις:
(1) Stuart Ewen, Captains of Consciousness: Advertising and the Social Roots of the Consumer Culture
(2) Καστοριάδης Κορνήλιος, Ειμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας
(3) Arendt, Hannah. On Revolution. Penguin Books, Second Edition, 1973

Άλλες πηγές
Selling the Work Ethic: From Puritan Pulpit to Corporate
Hobbes, Thomas. Leviathan. Oxford University Press, Second Edition, 1909
ΣυγγραφήEforΕπιμέλεια: Julien Febvre
Σύντομο URL: http://wp.me/pyR3u-9l4

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ: Φυγαδεύουν τα 11 δισεκατομμύρια του ΤΧΣ για να μην...

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ: Φυγαδεύουν τα 11 δισεκατομμύρια του ΤΧΣ για να μην...: Εδώ και λίγο καιρό το φάντασμα του ΣΥΡΙΖΑ πλανάται πάνω από την Ευρωζώνη και τρομοκρατεί την Γερμανία. Οι δανειστές μαζί με τους Αντώνη Σαμ...

Οσμή πολιτικού βούρκου στην “απόπειρα εξαγοράς Χαϊκάλη” από περιφερόμενο “σύμβουλο” μεταξύ ΝΔ-ΑΝΕΛ

Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2013

καθώς περίμενα το λεωφορείο.....


Με αφορμή τη συζήτηση που άκουσα καθώς περίμενα το λεωφορείο για το πόσο ρεμάλια είναι τα πρεζάκια και οι κομμουνιστές και τελικά το πόσο δίκιο έχει η χρυσή αυγή αποφάσισα να ανεβάσω αυτή τη φωτογραφία που την επισήμανε ένας φίλος της σελίδας μας.



________

Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2013

Πες από πού είσαι, για να σου πω από τι πάσχεις

Τι δείχνει η έρευνα από τους επιστήμονες του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Του Νίκου Φωτόπουλου*


Ζουν περισσότερο Αθηναίοι και Θεσσαλονικείς, ενώ στα Χανιά παρατηρείται αύξηση της θνησιμότητας. Τα στοιχεία προέρχονται από σημαντική έρευνα που έκαναν σε όλους του νομούς της Ελλάδας οι επιστήμονες του Εργαστηρίου Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Μιχάλης Αγοραστάκης και Ζαχαρούλα Μίχου.


Σύμφωνα με αυτήν, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στα Γιάννενα, στον νομό Μαγνησίας, στα Τρίκαλα, στην Αρτα, στην Κόρινθο, στην Καστοριά και στη Χαλκιδική, οι επιστήμονες παρατήρησαν μια αύξηση στο προσδόκιμο ζωής, επειδή μειώθηκε η θνησιμότητα λόγω προβλημάτων στο κυκλοφορικό. 
Την ίδια στιγμή, στους νομούς Θεσσαλονίκης, Χαλκιδικής και Τρικάλων παρουσιάζεται μείωση της θνησιμότητας που αφορά τις νεοπλασματικές ασθένειες και τα νοσήματα του πεπτικού συστήματος. Ο νομός Χαλκιδικής, όμως, σημειώνει αύξηση στους θανάτους κυρίως από νοσήματα του αναπνευστικού, ενώ περίπου το ίδιο συμβαίνει και στον νομό Αχαΐας.

Κοζάνη και Πρέβεζα
Οι ασθένειες του αναπνευστικού «χτυπούν» ακόμη στην Κοζάνη και στην Πρέβεζα, όπου πολλοί θάνατοι ανδρών οφείλονται σε αυτή την αιτία.
Αρνητικό πρόσημο όσον αφορά τα νεοπλάσματα καταγράφεται σε Ευρυτανία, Κυκλάδες και Λασίθι, ενώ χρόνια ζωής αφαιρούνται από «λοιπές αιτίες» στους νομούς Φωκίδας και Βοιωτίας. Οι νομοί Εβρου, Ξάνθης και Ροδόπης παρουσιάζουν αυξημένη θνησιμότητα από νοσήματα του κυκλοφορικού και νεοπλάσματα.
Η Κρήτη αποτέλεσε μια ενδιαφέρουσα περιοχή για την έρευνα των επιστημόνων, αφού στα Χανιά για παράδειγμα παρατηρείται αύξηση των δεικτών θνησιμότητας που σχετίζεται με νεοπλάσματα και νοσήματα του αναπνευστικού επίσης. Στο Ρέθυμνο και το Λασίθι, αντίθετα, έχει αυξηθεί το προσδόκιμο ζωής, αφού εμφανίζεται πρόοδος στα νοσήματα του κυκλοφορικού και της καρδιάς. Στο Ρέθυμνο πάντως έχουμε αύξηση στους θανάτους από νεοπλάσματα και νοσήματα του αναπνευστικού.
Στα νησιά του Βορείου Αιγαίου, στα Δωδεκάνησα, στην Πρέβεζα, στην Κοζάνη και τη Λάρισα καταγράφεται αύξηση στο προσδόκιμο της ζωής για τον ανδρικό πληθυσμό, ενώ οι θάνατοι στην πλειονότητά τους οφείλονται σε νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος και της καρδιάς.
Πάντως, οι άνδρες σε αυτές τις περιοχές δείχνουν να λαμβάνουν σοβαρά τους καρδιαγγειακούς κινδύνους και για τον λόγο αυτό σημειώνεται αύξηση στο προσδόκιμο.
Στους νομούς Δράμας και Σερρών τα πράγματα δεν είναι τόσο καλά, ενώ το ίδιο ισχύει και για την περιοχή της Φλώρινας, που χάνει κι αυτή χρόνια ζωής από καρκίνους και νεοπλάσματα.

Η έρευνα για τις γυναίκες διαπίστωσε τα εξής:
Εκείνες που ζουν στη Ροδόπη, την Καβάλα, την Κοζάνη, τη Φθιώτιδα, τη Φωκίδα, την Εύβοια, το Κιλκίς, την Ευρυτανία, την Κατερίνη, την Καστοριά, το Ρέθυμνο, το Λασίθι και τη Λάρισα παρουσιάζουν μείωση θανάτων από καρδιαγγειακά και κυκλοφορικά νοσήματα, αλλά στο Κιλκίς και την Ευρυτανία παρουσιάζουν αύξηση των θανάτων από νεοπλάσματα και καρκίνους.

Οι Κυκλάδες
Το ίδιο ισχύει και σε άλλους νομούς (δηλαδή μείωση θανάτων από κυκλοφορικά νοσήματα και αύξηση από νεοπλασματικές ασθένειες). Πρόκειται για τους νομούς Ξάνθης, Δωδεκανήσων, Δράμας, νησιά του Ιονίου, οι νομοί Ηρακλείου, Αττικής, Σερρών, Εβρου, Θεσσαλονίκης, Αιτωλοακαρνανίας, Χανίων, Κυκλάδων, Μαγνησίας, Ηλείας, Πρέβεζας, Αρτας, Ιωαννίνων, τα νησιά του Βορείου Αιγαίου και την Πέλλα. Η μεγαλύτερη αύξηση των νεοπλασματικών ασθενειών, πάντως, εμφανίζεται στις γυναίκες των Κυκλάδων και της Πρέβεζας. Αντιθέτως, στη Λακωνία παρατηρείται μείωση των θανάτων από νεοπλασματικές ασθένειες.

Η συγκεκριμένη έρευνα αφορά την ανάλυση των αιτίων θανάτου στην πατρίδα μας για μια δεκαετία, από το 1991 μέχρι το 2001, είναι όμως ενδεικτική της κατάστασης της υγείας των Ελλήνων. Όπως ανέφερε στην «Εφ.Συν.» ο ερευνητής Μιχάλης Αγοραστάκης, «μια νέα επικαιροποιημένη έρευνα με το ίδιο αντικείμενο, αλλά πολύ πιο ενδιαφέρουσα λόγω της οικονομικής κρίσης, βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο».

______________________________

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

Α. Ρουπακιώτης: Είδα και εγώ τα σημάδια σε κρατουμένους


Πανομοιότυπα στίγματα

Εμμεση επιβεβαίωση όσων διαπίστωσε η έκθεση του γιατρού των Φυλακών Γρεβενών, που δημοσίευσε η «Ε», έκανε χθες ο υπουργός Δικαιοσύνης Αντ. Ρουπακιώτης, μιλώντας ενώπιον της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής της Βουλής για το σωφρονιστικό σύστημα.
Αντώνης ΡουπακιώτηςΑντώνης Ρουπακιώτης
«Είχα την ευθύνη απέναντι στην Επιτροπή να αναφέρω ό,τι άκουσα και ό,τι διαπίστωσα. Δεν μπορώ, μιας και δεν είμαι γιατρός ή ιατροδικαστής, να βεβαιώσω αλλά ούτε και να αρνηθώ την αιτία πρόκλησης αυτών των πανομοιότυπων εγκαυματικού χαρακτήρα στιγμάτων που ήταν σε διάφορα σημεία του σώματος κάποιων κρατουμένων».

Με αυτά τα λόγια ο κ. Ρουπακιώτης περιέγραψε τη δική του εμπειρία από τη συνάντηση που είχε με τους καταγγέλλοντες κρατουμένους της Α2 πτέρυγας των φυλακών. Κατά την επίσκεψή του στο σωφρονιστικό κατάστημα, που πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες μετά την εισβολή των ΕΚΑΜ, είδε «πανομοιότυπα στίγματα» στο σώμα κρατουμένων, χωρίς, όπως είναι φυσικό, να είναι σε θέση να πει τον τρόπο που προκλήθηκαν.
Η μαρτυρία του κινείται στο ίδιο μήκος κύματος με τις διαπιστώσεις που έκανε και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τ. Κουράκης, ο οποίος επίσης συνάντησε τους κρατουμένους που υπέστησαν την κακοποίηση των ανδρών της αστυνομίας. Η περιγραφή αυτή μπορεί να αντιστοιχηθεί και με τα αποτελέσματα της ιατρικής έκθεσης.
Ο κ. Ρουπακιώτης μετέφερε στην Επιτροπή τι του διηγήθηκαν οι έγκλειστοι: «Αλλοι ότι τους ξάπλωσαν κάτω, άλλοι ότι τους έβγαλαν τα ρούχα από τη μέση και πάνω και κάποιοι μου είπαν ότι χρησιμοποιήθηκε εις βάρος τους ο μηχανισμός τέιζερ. Μου έδειξαν στίγματα σε σημεία του σώματός τους, που όπως μου είπαν είχαν προκληθεί ακριβώς από τη χρήση αυτού του μηχανισμού. Εγώ δεν είμαι ιατροδικαστής και δεν αποφεύγω να πω ότι αυτή η συμπτωματολογία ή αυτά τα στίγματα προέρχονται από τη χρήση του μηχανισμού αυτού ή όχι. Είναι όμως ακριβές ότι τα στίγματα όσων μου έδειξαν ήταν πανομοιότυπα. Ρώτησα αν μέσα στους θαλάμους ήταν εισαγγελέας και μου είπαν ότι δεν ήταν».
Αναφερόμενος στην εντολή που έδωσε για διεξαγωγή έρευνας, ο υπουργός είπε ότι «για κάποιους λόγους που δεν τους κατανόησα, αυτή η ενέργειά μου προκάλεσε κάποιες διαφοροποιήσεις», παραπέμποντας, εμμέσως πλην σαφώς, στην ανακοίνωση με την οποία η ΕΛ.ΑΣ. διέψευδε τα πάντα.
«Είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι κάνατε την έρευνα», υπογράμμισε ο Τ. Κουράκης. «Νομίζω κάναμε πανομοιότυπες διαπιστώσεις. Απλώς επειδή εγώ έχω και την ιατρική ιδιότητα, μπόρεσα και είδα πέρα από τις συγκεκριμένες δερματικές βλάβες από τη χρήση των τέιζερ και μώλωπες». Ωστόσο, ο βουλευτής σημείωσε ότι ο διευθυντής των φυλακών «έγραψε την έκθεση του γιατρού στα παλιά του τα παπούτσια», αφού ούτε λίγο ούτε πολύ τού είπε ότι το πόρισμα που θα στείλει στο υπουργείο Δικαιοσύνης δεν θα διαπιστώνει τίποτε.
_____________________

Έντυπη Έκδοση 

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ: Bundesbank: Η παραμονή στο ευρώ δεν είναι εγγυημέν...

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ: Bundesbank: Η παραμονή στο ευρώ δεν είναι εγγυημέν...: Βέλη προς ΕΚΤ για την Ελλάδα και την αγορά ευρω-subprime Βέλη εναντίον της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) εκτοξεύει η Κεντρική Τ...